PUBLIC BUILDINGS

“IF” CLAUSE (Koşullu/Şartlı Cümleler)

“if” –> eğer
“if” fiile “‐se, ‐sa” anlamı verir.

If Clause –> Simple Present Tense

Main Clause –> will / should / can

Örnekler:

• If I have money, I will buy a house. (Param olursa, bir ev alacağım.)
• If you need bread, you should go to the bakery. (Ekmek ihtiyacın varsa, fırına gitmelisin.)
• If you need medicine, you should go to the chemist’s. (İlaca ihtiyacın varsa, eczaneye gitmelisin.)

NOT: Cümleler yer değiştirdiğinde anlam değişmez. Dikkat edilmesi gereken nokta şudur: “if clause” başta kullanılırsa virgül ile ana cümleye bağlanır. Ama “main clause” başta kullanılırsa cümler arası virgül kullanılmaz.

• If you need help about a fire, you should call the fire station.
• You should call the fire station if you need help about a fire.

Infinitive of Purpose (TO + V1) – Amaç Mastarı

Cümlede “to” kelimesi fiillerden önce gelirse fiili “-mek, ‐mak” / mastar haline dönüştürür ve cümlede “için” anlamında kullanılır.

Örnekler:

• I should go to the florist’s to buy a rose. (Gül satın almak için çiçekçiye gitmeliyim.)
• You should go to the butcher to buy meat. (Et satın almak için kasaba gitmelisin.)